حال قرآن در نزد مردم نماند از قرآن مگر رسم او . قرآن مهجور و متروك گردد . از قرآن نشناسند مگر خط او و حروف او را . به قرآن استخفاف كنند . شنيدن قرآن بر مردم سنگين و شنيدن باطل سبك و آسان باشد . قرآن را نشناسند مگر به صداى نيك . غنا و آوازه‌خوانى به قرآن كنند . قرآن را مزامير خود سازند ( يعنى مانند تصنيف آلت غناى خود قرار دهند . ) جمعى قرآن را براى غير خدا بياموزند و آن را مزمار خود كنند . قرآن را زينت و زيور كنند ( يعنى جلد و كاغذش را ) . قرآن كهنه گردد و در وى احداث كنند چيزى كه در او نيست و بر وفق هواها توجيه و تأويل كنند . هيچ جنسى و قماشى ، بائرتر از قرآن نباشد ( اگر ) كه او را چنان‌كه حق است و سزاوار او است تلاوت كنند ، و هيچ جنسى و قماشى پرفروش‌تر و پربهاتر از قرآن نباشد اگر او را از مورد خود تحريف و به غير مورد تأويل كنند . قرآن را حاملين او پشت سر افكنند و حفّاظ او را فراموش كنند و از ياد ببرند ، تا اين كه هواها ايشان را از راه خدا ميل دهد و همان را اعقاب از پدران به ميراث بياموزند و قرآن را به تحريف از روى دروغ و تكذيب عمل كنند . پس قرآن را به بهاى كمى فروشند و نسبت به او بىميل و رغبت گردند . پس قرآن و اهل او در آن زمان مطرود و رانده شده و باهم دو رفيق همسفر در يك راه خواهند بود ، هيچ كس حرمت اين دو را نمىكند . اى خوشا بر اين دو رفيق و زهى بر اين دو صاحب ، پس قرآن و اهل قرآن در ميان مردمان باشند ، اما مردم با ايشان همراه نيستند ، و اين از جهت آن است كه هدايت با